villa u petrovcu, crna gora, na prodaju Izrada web sajtova, profesionali web site,izrada Web prodavnica, cloud hosting sajtweb servis napredne tehnologije, internet marketing, seo optimizacija sajtova, google adwords Italijanska keramika, oprema za kupatila, keramičke pločice, tuš kabine, slavine, sanitarije, parketi, zidne obloge od keramike, kamena, drveta, sanitarna oprema za kupatila, hidromasažne kade i kabine Italijanska keramika, keramika, keramika beograd, oprema za kupatila, keramičke pločice, tuš kabine, slavine, sanitarije, parketi, zidne obloge od keramike, kamena, drveta, sanitarna oprema za kupatila, hidromasažne kade i kabine

Počeci rada Radničkog univerziteta „Novi Beograd“ – Osnivanje i razvoj Visoke tehničke škole

 

Nastanak i razvoj Više tehničke škole nerazdvojiv je od nastanka Radničkog univerziteta „Novi Beograd“.

Koreni Radničkog univerziteta su u Radničkom tehnikumu, formiranom u januaru 1949. godine smeštenom u radničkim barakama namenjenim graditeljima Novog Beograda, gde će kasnije nići zgrada Radničkog univerziteta – Politehničke akademije.

Radnički tehnikum je imao obrazovne profile građevinskog, arhitektonskog i elektromašinskog odseka.

Iste godine formiran je i Dom kulture, a 1958. godine osnovan je Narodni univerzitet. Neposredno nakon toga rođena je ideja o spajanju nekoliko novobeogradskih institucija i stvaranju jedinstvene ustanove koja će objediniti njihove srodne delatnosti.

Tako je 19. oktobra 1961. godine Narodni odbor opštine Novi Beograd doneo odluku o osnivanju Radničkog univerziteta u koji su ušli Narodni univerzitet, Biblioteka „Vuk Karadžić“, Dom kulture, Preduzeće za prikazivanje filmova „Novi Beograd“ i Centar za predvojničku obuku.

Prvi direktor Radničkog univerziteta bila je Bosiljka Boška Radulović.

Od nabrojanih institucija formirane su četiri organizacione jedinice: Centar za opšte i stručno obrazovanje, Centar za marksističko obrazovanje, Biblioteka „Vuk Karadžić“ i Centar za kulturu i umetnost u okviru kojeg je delovao i Centar za sport i rekreaciju, od kojeg će kasnije nastati Sportsko-rekreativni centar „11. april“.

Radički univerzitet dobija na korišćenje zgradu u kojoj je bio Centar omladinskih radničkih brigada, graditelja Novog Beograda, koji danas ima status spomenika kulture, u kojoj je naša škola i danas smeštena.

Razume se da su u međuvremenu dograđene učionice, amfiteatri, laboratorije, kabineti… preko 4000m2.

Radnicki univerzitet

Nukleus budućih škola bio je Centar za opšte i stručno obrazovanje čija je osnovna delatnost bila organizovanje pripremne nastave i ispita za polukvalifikovane, kvalifikovane i visokokvalifikovane radnike najrazličitijih struka, ali prvenstveno mašinske i elektro struke.

Centar se kasnije razdvaja na Turistički i Metalski obrazovni centar, bazu nastanka Srednje metalske i Više metalske škole, kasnije Srednje tehničke i Više tehničke škole.

Borba za verifikaciju, danas bi se reklo akreditaciju škole, Radničkog univerziteta počinje školske 1968/1969. godine, sa dolaskom Obrada Šuše na mesto direktora, koji je prepoznao da je prošlo vreme radničkih i narodnih univerziteta, i bio centralna ličnost i pokretačka energija.

Visoka tehnička škola je počela sa radom školske 1974/1975. godine, na osnovu rešenja Republičkog sekretarijata za obrazovanje i nauku, donetog 10. 09. 1974. godine.

Svoj rad Škola je počela pod nazivom Viša metalska škola (dug i počast najvažnijem metalcu tadašnje države, Josipu Brozu Titu), pod okriljem Radničkog univerziteta „Novi Beograd“, (kasnije Politehničke akademije) a na osnovu inicijative tada velikog kompleksa metalske industrije Beograda – Industrije mašina i traktora, Brodogradilišta, Fabrike prečistača i spojnica „Kron“, Industrije motora – Rakovica, „21. maj“ – Rakovica, „Dunav – brod“, Industrije precizne mehanike, Fabrike odlivaka „Ikarus“, „Teleoptik“, u kojima je tada radilo preko 40 000 radnika.

U Elaboratu o društvenoj opravdanosti osnivanja Škole stajalo je da znanje zaposlenih treba prilagoditi novim tehnologijama, a zadatak Više metalske škole je da obrazuje i osposobljava proizvodne kadrove metalske sturuke za vršenje složenih poslova u proizvodnom procesu: tehnološkoj pripremi održavanja sredstva za rad, tehničkoj kontroli proizvodnje na mašinama i uređajima složenije konstrukcije i organizaciji neposredne proizvodnje.

Bila je to prva viša škola ove vrste u Jugoslaviji. Označena je kao Fakultet za radnike, prava veza obrazovanja i proizvodnje, „Škola u fabrici, fabrika u školi“, primer za ugled.

 

Faze u razvoju

Razvoj Više metalske odnosno Visoke tehničke škole išao je uporedo sa razvojem Radničkog univerziteta odnosno Politehničke akademije „Novi Beograd“. Škola je, naravno, pratila ukupnu društvenu stvarnost, posebno bila uslovljena obrazovnim sistemom, pratila njegove česte reforme, menjala nastavne planove i programe i prilagođavala organizaciju rada.

Osnovni kredo – praćenje novih tehnologija – nije menjan.

Kao prvu fazu označavamo period od osnivanja, do kraja školske 1986/1987. godine, u kojoj je Škola delovala kao Viša škola za obrazovanje radnika, sa dva smera: Proizvodni i Organizacioni.

Kao drugu fazu označavamo period od početka školske 1987/1988. godine, kada je Škola počela da radi kao klasična viša škola, do školske 2005/2006. godine, kada je Politehnička akademija podeljena na četiri posebne ustanove.

U ovom periodu, u junu 1998. godine, Škola je promenila i naziv u Višu tehničku školu.

Nastavni planovi i programi često su menjani i izvođeni su po smerovima:

  • od školske 1987/1988. godine: Proizvodno mašinstvo, Brodogradnja i Metalurgija;
  • od školske 1990/1991. godine: Numerički obradni sistemi, Brodogradnja i Prerađivačka metalurgija;
  • od školske 1991/1992. godine: Numerički obradni sistemi, Industrijski inženjering, Brodogradnja i Prerađivačka metalurgija;
  • od školske 1993/1994. godine: Numerički obradni sistemi, Industrijski inženjering, Brodogradnja, Prerađivačka metalurgija i Praktična nastava;
  • od 1999/2000. godine: Tehnologija i programiranje numeričkih sistema i Industrijski inženjering;
  • od 2002/2003. godine: Kompjutersko projektovanje i modeliranje, Industrijsko inženjerstvo sa menadžmentom i Kompjuterizovani proizvodni sistemi.

 

Kao treću fazu označavamo period od izdvajanja iz Politehničke akademije do početka školske 2008/2009. godine.

Nazivamo ga periodom borbe za akreditaciju kao Visoke tehničke škole strukovnih studija. Nije bilo lako. Uostalom, nikad nije bilo lako. Sve reforme obrazovanja i obrazovnog sistema, a bilo ih je poprilično, na neki način i sticajem raznih okolnosti, lomile su se preko ove škole. Svaki put je iznova trebalo dokazivati opravdanost postojanja. No, istovremeno je to bio i podsticaj. U mnogo čemu smo bili prvi. Prvi CNC uređaji i prvi robot u istoriji školstva Srbije našli su se u ovoj školi. U ovoj školi držali su se i prvi seminari za programe u oblasti CNCtehnike a među glavnim predavačima su naši nastavnici. Polaznici su bili iz svih republika bivše Jugoslavije.

Bilo je to vreme kada smo u izvođenju novih programa bili ispred Slovenije. Bila je to direktna posledica našeg angažovanja u inostranstvu, upoznavanja programa tamošnjih škola i ostvarenih kontakata sa fabrikama, prvenstveno u Nemačkoj i Austriji. No, taj deo angažovanja zaslužuje posebno poglavlje.

Sadašnja faza – Akreditovani smo kao Visoka tehnička škola strukovnih studija sa tri studijska programa na osnovnim strukovnih studijama:

  1. Kompjuterski mašinski sistemi, sa dva modula
  • Kompjutersko projektovanje i modeliranje i
  • – Kompjuterizovani proizvodni sistemi;
  1. Industrijsko inženjerstvo, sa dva modula
  • Industrijsko inženjerstvo sa menadžmentom i
  • Industrijsko inženjerstvo sa informatikom;
  1. Energetska efikasnost i zelena energija,

i dva studijska programa na specijalističkim strukovnim studijama:

  1. Kompjuteski mašinski sistemi i
  2. Industrijsko inženjerstvo.

 

Škola je akreditovala i Visokoškolske jedinice van sedišta ustanove u Valjevu i Novom Sadu.

Leave a Reply

↓